In het eerste nummer van het UT-Nieuws in 2008 kondigde CvB-voorzitter Anne Flierman de keuze af voor een technische universiteit Twente: `Na ruim tien jaar waarin de UT een zwenking naar `algemeen' maakte is het predicaat vanaf nu weer nadrukkelijk `technisch'' en `…dat het nu aankomt op het realiseren van de daadwerkelijke samenhang van de techniek (als motor) met de gedrags- en maatschappijwetenschappen (als onmisbare schakels)'.

Dat het, althans in UT-Nieuws, vervolgens stil is gebleven moet niet worden opgevat als instemming. De aangehaalde uitlatingen hebben, niettegenstaande algemeen gedeelde lof voor de Twentse technische wetenschappen, nogal wat onbegrip geoogst en, spijtig genoeg, zelfs tegenzin opgewekt. Dat is meer dan alleen maar jammer, want met een breder profiel zou de UT zich zoveel sterker kunnen positioneren dan nu wordt voorgesteld.

1. Studenten en medewerkers van de UT hebben anno 2008 immers meer dan ooit reden om trots te zijn op hun universiteit. De UT heeft niet alleen furore gemaakt in de technische wetenschappen maar ook in de twee andere domeinen, gedrag & maatschappij en bio/medisch. Er is voor het eerst een serieus uitzicht op 10.000 studenten! En ook de niet-technische wetenschappen hebben de internationale aansluiting gemaakt, eerst in het onderzoek, nu ook in het onderwijs, zelfs op bachelorniveau. De UT heeft, kortom, een voortreffelijke kans op een Euregionale en internationale doorbraak - op alle fronten....

2. De UT speelt inmiddels in meerdere wetenschappelijke competities, waarin meerdere prijzen en titels zijn te behalen. Te proclameren dat wij voortaan slechts gaan voor één onderdeel en voor één titel, zodat al het andere daaraan (hoewel `onmisbaar') complementair (en dus ondergeschikt) moet zijn, is een groot en nodeloos offer van talent. Eenzijdige kwaliteit is bovendien kwetsbaar. Eenzijdig profileren betekent tenslotte feitelijk ook saneren, omdat perifere delen in marketing het onderspit delven en voor die delen de belangstelling van studenten, opdrachtgevers en potentiële collega's zal afbrokkelen - en voor de kwaliteit laat het gevolg zich voorspellen. Ook de oorspronkelijke ambitie om de UT meer te laten zijn dan een technische universiteit, en het hoger onderwijs onderdeel te laten zijn van regionale en Euregionale ontwikkeling, wordt in feite opgegeven.

3. Het UT-ideaal, geen algemene universiteit maar een markant geheel met drie kernen, is goeddeels (op o.a. een academisch ziekenhuis na) gerealiseerd en heeft de potentie van verdere groei. Die groei kan er zijn op de onderdelen en, als meer dan de som der delen, op wat die delen voor elkaar kunnen betekenen. Dat dit laatste nu al werkt blijkt uit de vanzelfsprekende samenwerking tussen maatschappij- en gedragswetenschappen en technische wetenschappen in de onderzoeksinstituten CTIT, MESA+, IMPACT, BMTI en IGS. De UT kan en zou zich juist als meer dan een technische universiteit moeten profileren, als een ondernemende, ontwerpende en innovatieve (ECIU) universiteit. Beter accentueren daarvan biedt een profiel dat voor alle kernen relevant kan zijn; elk voor zich en alle in samenhang. Juist nu grote bedrijven, overheden en subsidieverstrekkers zich richten op integratie van technologie, beleid en management dreigt de UT haar voorsprong ook op die samenhang weer in te leveren. Deze partijen reduceren management- en gedragswetenschappen niet tot een `onmisbare schakel' maar zijn er juist steeds meer van overtuigd dat multidisciplinaire teams nodig zijn voor succesvol onderzoek en innovatie. De kernen moeten daarvoor sterk zijn en, in complementariteit, ook op eigen benen kunnen staan. Het label `technische universiteit' appelleert niet aan de interne en externe `drive' die nodig is om de UT als een markant en sterk - want voldoende breed ontwikkeld `merk'- neer te zetten, actief op meerdere markten en voor verschillende doelgroepen.

4. De UT is geen wetenschappelijke monoliet en de `battle for brains' wordt niet gewonnen door het wel zo voor te stellen - integendeel zelfs! Juist de verworvenheid van sterke kernen moet, ook omwille van de `som der delen', sterker worden uitgedragen. Met het predicaat `technische universiteit' en het krampachtig terugtrekken op één `productielijn' wordt geen enkele groep geholpen en op langere termijn leiden vele groepen hierdoor schade. De kansen op groei moeten veel meer vanuit de bestaande kracht - van regionaal naar internationaal - worden opgepakt, want de UT mag trots zijn op haar `techniek', maar kan nog zoveel meer.

De vakgroepvoorzitters (11) en opleidingsdirecteuren (7) van de faculteit Management & Bestuur.